هر وقت خبری از فلسطین می شنوم، یاد حرف ابویاسر میفتم که گفت اگر امام موسی صدر را ندزدیده بودند، امروز اسرائیلی وجود نداشت!

روزهایی مثل این روزها، چقدر جایت خالی می ماند سید موسی! نیستی تا ببینی چگونه مردم جلوی چشمان بی تفاوت سران عرب و مسلمان نماها قربانی می شوند و آنان دنبال توافق های پیدا و پنهان هستند…نیستی که ببینی شیخ الازهر افتخار می کند که با سیاستمدار اسرائیلی دست داده! نیستی که باز به راه بیفتی و برای همه سران عرب، فلسطین و مقاومت و دشمن و اسلام را معنی کنی. نیستی که خودت را سپر بلای فلسطین کنی.

…. وقتی تو نباشی عرفات هم پای میز مذاکره می نشیند، مصر هم دست دوستی دراز می کند. عربستان هم دوست یانکی ها می شود…. و همه اینها فقط یادشان می ماند علیه شیعه حکم بدهند و دعا کنند بچه شیعه های لبنان شکست بخورند.

…وقتی تو نباشی غیرت مسلمانی آنقدر نم می کشد که دیگر تکه تکه شدن زن و کودک هم خواب ها را تکان نمی دهد.

تو که نباشی دیگر کسی نیست که «با عبا، عمامه و محرابش از مقاومت فلسطین دفاع کند»(۱)

نمی دانم چه می کردی. نمی دانم چه رمزی در چشمانت، در صدایت و کلامت بود که تا بودی نگذاشت کسی با اسرائیل دست بدهد. شدی خار چشمشان. برای همین هم همه شان دست به دست هم دادند تا تو نباشی! شاید آنجا اولین بار بود که نفع عرب و اسرائیلی یکی بود!

شاید آنهایی که این روزها دارند قربانی می شوند هم تو را نشناسند.. شاید آنها هم دل خوشی از شیعه نداشته باشند. نمی دانم… اما می دانم  برای آزادی به چون تویی نیاز دارند تا دوباره فریاد بزند با چنگ و دندان با اسرائیل  مبارزه کنید و از خانه تان بیرونش کنید… تا فریاد بزنی اسرائیل شر مطلق است….مگر نگفتی شرف قدس اجازه نمی دهد که این سرزمین بدست غیرمومنین آزاد شود؟

پس بیا ای امید محرومان که بین سران عرب مومنی نیست تا قدس را آزاد کند… خودت بیا

۱] جمله معروفی از امام موسی صدر