امام صدر هم عمیقاً معتقد بود که « ما نباید ببینیم که رسول خدا در زمان خود  چه می کردند ما باید  ببینیم اگر ایشان  الان بودند چه می کردند ؟» وجه عملی این نظر در آرا فقهی و رفتار عملی امام صدر کاملاً مشهود است . در این باره افکار نو گرایانه و روشنفکرانه ایشان در مورد مسائلی چو ن حرمت موسیقی بسیار جالب است. حجه الاسلام علی حجتی کرمانی در این باره می گوید :

«امام موسی صدر نه تنها موسیقی را به طور کل حرام نمی‌دانستند، بلکه برخی انواع آن را از جلوه‌های زیبایی روح انسان تلقی می‌کردند. امام موسی صدر موسیقی‌شناس بودند و انواع و اقسام موسیقی‌ها را درک می‌کردند» [۱] حتی امام موسی صدر خواهر زاده خود دکتر صادق طباطبایی را تشویق به شناخت و یاد گیری موسیقی تشویق می کرد[۲] و علاوه بر همه اینها خود موسیقی گوش می کرد .[۳]

امام موسی صدر در زمانی که هنوز مرحوم آیت الله حکیم  قائل به طهارت اهل کتاب نبود فتوای طهارت اهل کتاب را صادر کرد . داستان بستی فروش مسیحی که امام صدر برای نشان دادن پاکی اهل کتاب از بستنی های وی خرید، مثالی مشهور در این زمینه است . [۴] امام صدر داشتن حق طلاق مشروط را حق زن می دانست که البته مخالفتهای زیادی با آن شد که آقایان حکیم و خویی با فتاوای خود نظرات امام صدر را تأئید کردند .[۵]امام صدر ذبیحه اهل کتاب را پاک        می دانست و در جایی خطاب به صادق طباطبایی در این باره گفته بود :

« اینها مسیحی ، اهل کتاب و بنابراین پاک هستند . اگر چیزی دال بر نجاست ندیدی ، پاک هستند و اشکالی ندارد »[۶]

امام موسی صدر بر اساس این مبنای فقهی که « اجرای هر حکمی که موجب وهن اسلام می گردد ، حرام است» حتی اجرای  حکمی چون سنگسار را حرام می دانست .[۷]