بسم الله الرحمن الرحیم
فرزند فاضل و یگانه، امید آینده دور و نزدیک. درود و رحمت و برکات خداوند بر تو و خانواده عزیز و بر سرزمین تو که چشم به راه تو است. سرزمینی زخم خورده از دوستان و دشمنان، که بازگشت پیروزمندانه و پایدار تو را انتظار می کشد. رخدادهایی دردناک که بر لبنان به طور اعم و بر مناطق عزیز و مردم به طور اخص رفته است، میان من و تو و دوستانت جدایی افکنده است. متأسفانه، دفتر مجلس (اعلای شیعیان) نیز از کارها بازمانده است. اما اکنون که امور دفاتر، به ویژه دفتر امور دانشجویان، سازمان یافته و پس از برقراری آرامش نسبی، خوش داشتم که با تو سخن گویم و درود و دعای خود را به تو برسانم. بار دگر برای یادآوری، چشم اندازی مختصر از اوضاع عمومی را، پیش رویت نهم و سرانجام تاکید کنم که لبنان و شیعیان و خانواده و آینده چشم به بازگشت عاجل تو دارند، تا با کارایی و توانایی های علمی تجربه خود در مرهم نهادن بر زخم ها و ارتقای برادرانت از فرزندان نیک این دیار، سهیم باشی؛ فرزندانی که همه چیز خود را فدا کردند و از همه چیز محروم شدند.
برادر عزیز، توطئه بزرگ و پست داخلی اسرائیلی – بین المللی همچنان متوجه لبنان است. برادران عرب ما با بی خیالی نظاره گر هستند، و اگر پاره ای مواضع ملی و شرافتمندانه نبود، گمان آن می رفت که آنان شریک جرم توطئه گران و آتش بیار معرکه اند. از بین بردن همزیستی در لبنان به نفع موجودیت صهیونیسم و انتقام از لبنان و از عرب ها، هدف قرار دادن مقاومت، سرگرم کردن اعراب، به ویژه سوریه و علم کردن مسئله اقلیت ها، تنها پاره ای از اهداف این توطئه اند، و این آخرین هدف متوجه شیعیان بود. باید بیفزایم که شیعیان بیشترین زیان را از تجزیه می بینند. دردهای جانکاه را به جان خریدیم، زیرا که از یک سو آمادگی تحمل مرحله نظامی توطئه را نداشتیم، و از دیگر سو به وطن ایمان مطلق داشتیم که از جابجایی ها و نا آمادگی نظامی ما پیدا بود. آمادگی نظامی ما اندک و تنها به اندازه رویارویی با حملات کاماندویی اهانت آمیز اسرائیل بود. دوست و بیگانه مصالح سرزمین عزیز جنوب را نادیده گرفتند و اسرائیل و هم پیمانانش توطئه چیدند و با دستاویز قرار دادن بهانه های واهی جنوب را اشغال کردند. اما فرزندان جنوب که حتی از پناهگاه و سایر ابزار دفاعی محروم بودند، در برابر دشمن ایستادند و با دستان خالی دلاوری های بی مانندی از خود به نمایش گذاشتند؛ دلاوری هایی حسین گونه که حتی رسانه های گروهی داخلی و عربی و جهانی از انعکاس آن دریغ کردند. صدها نفر از مبارزان در این قهرمانی ها شهید شدند. و اما حمله بسیار سنگین بود و هواپیماهای اف۱۵ و اف۱۶ حمله کردند و بمب های خوشه ای نخست بار در تاریخ به کار گرفته شدند و جهنمی از آتش درست کردند و شهروندان و زنان و کودکان به ناحق از سرزمین شان رانده شدند . خوش ندارم سخنی از مواضع منفی و پرشماتت برخی از هموطنان به میان آورم، چرا که همزیستی لبنانی ها را امانتی تاریخی و جهانی می دانیم. این همزیستی رسالت ما و سرنوشت ماست و به آن پایبندیم، هر چند که این پایبندی فقط از جانب ما باشد.
اما می خواهم بر این نکته تاکید کنم که به عهده گرفتن مسئولیت ملی و میهنی و وفادار ماندن خاک خوبمان در وصف نمی گنجد و با اجبار ظالمانه مردم ما به مهاجرت دسته جمعی خللی در آن راه نیافت. هم اکنون اسرائیل در نوار مرزی مانده است و برخی سازمان های تندرو با نیروهای حافظ صلح درگیر می شوند. این مسئله بهانه ای برای ماندن اسرائیل در مرزها فراهم کرده است. چه بسا، خدای ناکرده، اشکالات دیگری که حد و مرزش را نمی دانیم ، گریبانگیرمان شود. از همین روست که پافشاری می کنیم تا قطعنامه های ۴۲۵ و ۴۲۶ شورای امنیت اجرا شود. همچنین بر بسط حاکمیت لبنان بر همه خاک این کشور اصرار داریم، تا اسرائیل دیگر بهانه ای نداشته باشد. نیز آزاد ساختن جنوب را از چنگال اسرائیل و مزدورانش مسئولیت لبنان می دانیم و برای نیل به آن تلاش های دیپلماتیک و سیاسی و تبلیغاتی و حتی نظامی می کنیم. این مسئله مسئولیت ما به تنهایی است و برادران عرب ما باید پشتیبان ما باشند، نه اینکه از طرف ما وارد عمل شوند و بر خاک ما برای آزادسازی خاک ما بجنگند. اما طبعاً اوضاع کلی سیاسی با توجه به وضع خاص جنوب و ذهنیت سیاسی که به نظر می رسد تغییر نکرده و نخواهد کرد ، رو به وخامت دارد. به هر روی ما به کمک خداوند و مردان و جوانان و با هشیاری و دوراندیشی و مسئولیت پذیری مسئله را پی می گیریم، والله الموفق المعین.
فرزند عزیزم این مختصر را نوشتم تا به رغم تبلیغات گمراه کننده از مواضع صحیح برادرانت بر خلاف اخبار گمراه کننده مطلع باشی و در چارچوب ضوابط مورد نظر کشوری که در آن درس می خوانی، برای اطلاع رسانی و روشنگری منطقی و واقعی اقدام و نگاه جهانیان را متوجه رنج های ما کنی. همچنین با کوشش بسیار درس بخوانی و بیاموزی و مهارت کسب کنی و به زودی بازگردی؛ زیرا که همه چشم انتظار تو هستند و نمی پذیرند که سستی کنی یا خدای نکرده غافل باشی و اوقات را بیهوده تلف کنی. همچنین از تو می خواهم که ارتباطت را با دفتر امور دانشجویی مجلس قطع نکنی و برای ما نامه بنویسی.
و سرانجام اینکه ما را در ریشه کن کردن عقب ماندگی و جهل و انحراف و الحاد یاری برسانی و زبان حق و قلم صدق و قدم استوار و امید آینده جنوب، لبنان و مردم منطقه باشی. پوزش ما را به سبب تاخیری که حاصل شد بپذیر. ان شاءالله تا دیدار دوباره در پرتو عنایت خداوند رحمن و رحیم. و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
برادر شما موسی صدر
۱۵/۵/۱۹۷۸