چند روز پیش که افاضات وزیر امور خارجه در دیدار سفیر لیبی را مبنی بر لزوم” ترسیم نقشه راه برای تحکیم روابط با لیبی “خواندم ، خواستم چند سطری پیرامون محکومیت و بطلان صحبتهای جناب وزیر از ابعاد مختلف را به رشته تحریر در آورم ، لیکن چند روزی صبر کردم تا شاید جناب سخنگو در پاسخ سئوال و اصرار یک خبرنگار آزاد اندیش مجبور به عقب نشینی یا اصلاح شود یا دفتر جناب وزیر چند خطی را به چند روزنامه و خبرگزاری فکس بفرمایند و اظهارات سراسر محکوم مقام محترم وزارت را تعدیل کنند … اما دریغ …
حال که قلم بر صفحه میرقصانم دیگر روی سخن من فقط آقای وزیر نیست که روزنامه نگاران و اصحاب قلم – انان که هنوز قلمی بدستشان مانده – را نیز مواخذه میکنم که چرا داد از شما برنیامد که ترسیم نقشه راه توسعه روابط با دیکتاتوری مطلقه لیبی برای چه ؟؟؟ چرا نپرسیدید که امام نیکی ها و خوبی ها را وجه المصالحه چه می کنند ؟ در ازای سکوت ننگین در قبال سرنوشت مرد خوب روزی ها سخت چه داد و ستد میکنند ؟
میخواستم به آقای متکی بگویم آیا تا به امروز عنوانی که پشت درب اتاقتان نصب شده را خوانده اید ؟ آیا معنی وزیر امور خارجه را میدانید ؟ آیا میدانید وظیفه حراست از حیثیت ،حرمت ، شرافت و جان و مال تک تک هموطنان در گوشه و کنار گیتی بر عهده شماست ؟ آیا میدانید امام موسی صدر با گذرنامه ایرانی در لیبی ربوده شد ؟ آیا میدانید اگر شخصیتی با یک دهم ارزش معنوی امام ،اما با تابعیت غربی در یکی از کشورها ربوده شده بود ، نه برای ۳۱ سال که برای ۳۱ روز ، دستگاه دیپلماسی آن کشور با چه همت و درایت و توانی آن تبعه خویش را به کشورش باز میگرداند و چه ها که با آن کشور رباینده نمیکرد ؟ نیک میدانید ! که بار ها طعم چنین برخوردهایی را در ماجراهایی مثل حمله به اتوبوس توریست های آمریکایی که تند روها بر ما تحمیل کرده اند ، چشیده اید و چشیده ایم . اما کی توانستیم اقدامی مشابه انجام دهیم ؟ کی توانستیم از حرمت اتباع خود دفاع کنیم ؟!
آن روز که تصمیم به سکوت در برابر فاجعه حذف امام موسی صدر گرفتید ، باید میدانستید دارید کرختی و بی انگیزگی را به دستگاه دیپلماسی کشور تزریق میکنید که تا امروز مانده است. نگاه کنید به اطرافتان ! اوضاع توریست های ایرانی در فرودگاه امارات را ببینید ! با این میزان ارزی که وارد آن کشور میکنند دریغ از ذره ای حرمت !
به وضعیت دانشجویان ایرانی در گوشه و کنار دنیا نگاهی بیاندازید … از قبرس گرفته تا ارمنستان ؛ از اوکراین تا هند و فیلیپین . دریغ از کوچکترین چتر حمایتی دیپلماتیک ! سخت ترین شرایط اخذ روادید را نیز به این اضافه کنید .
جناب وزیر !
اگر امروز در روزنامه نگاران ما کسی یافت نمی شود که از شما بپرسد ” نقشه راه توسعه روابط با لیبی “به چکارتان می آید ؛ شما نباید از خود بپرسید و با خود به این فکر کنید که گفته تان سراسر در ضدیت با ماهیت وجودی مجموعه ایست که در نوک هرم آن قرار دارید ؟ نباید صحبت و فرمان امام مبنی بر لزوم پیگیری وضعیت امام موسی صدر را به یاد آورید ؟ نباید کمی غیرت دینی و شیعی بخرج دهید ؟ تعطیل کردن سفارت لیبی و قطع همه جانبه روابط پیشکش ؛ دیگر نفشه راه به چه کارتان می آید ؟!
آقای متکی !
چنین اراده ای و چنین عبارتی را شما در کمتر دیداری به کار برده اید ، حتی کشورهایی که روابط بسیار حسنه ای با دولت و ملت ایران دارند ، نظیر مالزی، سوریه ، لبنان و … از وجود چنین نقشه راهی برای توسعه روابط با ایران بی بهره اند ! حال این دست و دلبازی دیپلماتیک را آیا میتوان براحتی از کنارش گذشت ؟ یا معنی خاصی در پشت این کلمات نهفته است ؟ مطمئنا یک وزیر با سابقه سالهای سفارت و وکالت میداند که کلمه کلمه حرفهایش بررسی خواهد شد و اصولا این کلمات خود بار سیاسی دارند ؛ پس از ما نخواهید که این را صرفا یک تعارف دیپلماتیک قلمداد کنیم .
به هر تقدیر غفلت شما و پیشینیان شما علت ۳۱ سال اسارت مظلومانه امام موسی صدر است . دیگران به حق کمتر امیدی به تحرک شما دارند ، و شما هیچ فکر کرده اید که فردای قیامت باید پاسخ فرار از مسئولیت را در پارلمان الهی بدهید ؟!

محمد حافظ حکمی – مالزی