بیانیه یاران صدر درباره اعلام رسمی دور جدید رابطه ایران و لیبی: بر سر هر کسی که بخواهد چنین معامله ای کند فریاد می زنیم
بدست admin • ۴ بهمن ۱۳۸۸ • دسته: اخبار امام موسی صدر٬ پرونده ای که پیگیری نمی شود٬ یادداشت های یاران صدر
بسم الله الرحمن الرحیم
ای کسانی که ایمان آورده اید، چرا چیزی می گویید که انجام نمی دهید؟ نزد خدا سخت ناپسند است که چیزی را بگویید و انجام ندهید. (سوره صف آیات۳-۲)
این بار نه به مسئولان شکایت می بریم و نه به سیاستمداران، چرا که عملکرد ۳۱ ساله بیشتر مسئولین گواه توافقی نانوشته در پیگیری نکردن سرنوشت امام موسی صدر، ایرانی دربند رژیم لیبی ست. امروز به کسی شکایت نمی بریم، اما بر سر همه عاملان، آمران، حامیان و خاموشان این جنایت و این هتک حرمت آشکار به انسانیت و اسلام فریاد می زنیم.
در شگفتیم از دولتی که ادعای پایبندی به اسلام و عدالت را دارد، اما افتخارش آغوش باز کردن برای حکومت دیکتاتوری لیبی و رهبران آن است. امروز ناباورانه شاهدیم که چگونه وزیر امور خارجه ایران که وظیفه اش دفاع از حرمت و هویت ایرانی ست، فاتحانه از آغاز دور جدید رابطه با لیبی خبر می دهد و سفیر لیبی بی شرمانه اعلام می کند هیچ نکته اختلافی بین دو کشور نیست!
آقای رئیس دولت! آقای وزیر! آقای سفیر!
براساس کدام اصول، کدام قانون، کدام ارزش و کدام آیین از کنار نام یک انسان، یک رهبر آزاده، یک ایرانی می گذرید و با ربایندگانش دست دوستی می دهید؟ نتیجه دیپلماسی فعال و اداره جهان هم نشینی با دیکتاتوری چون قذافی ست که پرونده عملکردش در قبال ایران به اندازه همه دولت های غربی که شما مرگ بر ایشان سر می دهید سیاه و جنایتکارانه است؟ ۳۰سال است که اجرای بند ۱۷ مقاوله نامه تجدید رابطه ایران و لیبی که سندی رسمی است و اشاره به تشکیل کمیته ای مشترک به منظور تحقیق درباره روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر دارد معطل مانده است. چهارسال قبل را فراموش نکرده ایم که به بهانه حل پرونده هسته ای ایران و عضویت لیبی در شورای امنیت این هم آغوشی را توجیه کردید. امروز که نتیجه آن همه امتیازدهی و تملق، رای تحقیرآمیز لیبی علیه ایران در شورای امنیت است، به کدام بهانه جدید بدنیال رابطه بیشتر و عمیق تر هستید؟
امروز کجایند مردان آزاده؟ کجایند وجدان های بیدار؟ کجایند مراجع و علمای اسلام؟ کجایند مدافعان حقوق بشر؟ کجایند هواداران آزادی که در مقابل این ظلم آشکار و این سازش وقیحانه فریاد بزنند و سینه چاک کنند؟
اگر هیچ حلقومی فریاد نکند جوانان ایران و یاران صدر بر سر هر کسی که بخواهد چنین معامله ای کند فریاد می زنند. اما آنان که گمان می کنند به اسم مصلحت، به اسم دیپلماسی، به اسم منافع به اصطلاح ملی! می توانند نام امام آزادی، امام محرومان، امام موسی صدر را از خاطره ها پاک کنند، با راهش، با اندیشه اش چه خواهند کرد؟ سید موسی صدر حذف شدنی نیست. او راست قامت جاودانه تاریخ است و همه آنان که در آرزوی حذف او هستند روسیاهان تاریخ باقی می مانند و باید روزی در پیشگاه عدل الهی پاسخگوی ظلم شان باشند.
ملت ایران، همه انسان های آگاه، همه وجدان های بیدار، همه مدافعان آزادی، همه محرومان، همه مشتاقان انسانیت هیچگاه این معامله ظالمانه و این سکوت سازشکارانه را فراموش نخواهند کرد.
یاران صدر (جنبش مستقل جوانان ایران برای آزادی امام موسی صدر (حفظه الله))
و بهتر است بگوییم رهبری معظم انقلاب !
به جز شما به کسی امیدوار نیستیم که یاری مان کند
شما که خود رهرو علی بن ابیطالب هستید
با تمام احترام و تکریم جنابعالی عارضم آیا جنابعالی هم از سیاستهای این رییس جمهور به تنگ نیامدید؟
ما با هیچ مسئله ای کاری نداریم،اصولگرا و اصلاح طلب ارزانی خودشان!!!
ما فقط این سوال را داریم چرا جمهوری اسلامی در قبال کوچکترین پیگیری وضعیت یک شهروندش اینچنین ناتوان است؟
آیا این بود عزتی که قرار بود انقلاب ایران به مسلمانان جهان بدهد که حتی نمیتواند مسئله به این مهمی را پیگیری نماید؟
به آقای احمدی نژاد یادآور میشویم که ما جوانان انقلابی و حزب اللهی حامی موسی صدر هستیم و در مقابل حجتیه مطرود اینان می ایستیم و از حجت خدا یاری می خواهیم نه مثل مشایی انگلیس پرورده ادعای ارتباط با امام زمان را داشته باشیم
من به عنوان یک ایرانی شیعه انقلابی در شگفتم که رهبری از اینچنین افرادی اعلام حمایت می نمایند
اینان که یقینا بی کفایتی خویش را نشان داده اند چه جای حمایت دارند؟
البته اگر جامعه ایرانمان دچار اینهمه مشکل است بی شک عدم حضور امام خمینی و امام موسی صدر است و متاسفانه جایگزینی افکار حجتیه مریض به جای افکار خمینی کبیر.
ای سید بزرگوار ما پیگیری وضعیت امامان را از تو خواهانیم
کاملا موافقم.دیگه سکوت جایز نیست.
اینها با کی دست دوستی ندادند دیروز بهترین دوست چاوز که یک کمو نیست و دیکتاتوری بزرگ است شده اند امروز با قذافی دیکتاتور جنایتکار دست میدهند فردا کسی چه میداند به چه بهانه ای اسراییل را برسمیت بشناسند. فقط بدانند امروز پای امام آزادی و امام محرومان وسط است یک ایرانی،امام موسی صدر، ساکت نمی نشینیم
برادران خیلی جو گیر نشوید.شهید بهشتی هم همین را میگفت امروز پسرش در بند است و آب هم از آب تکان نمیخورد.امام (ره) در خصوص ارتباط با عربستان هم واضح و شفاف گفتند ولی چی شد.شما متوجه نیستید هر کس که در راس کار آمد مصالح مملکت را با فرهنگ لغت خودش میبیند.با این اوضاع خیلی بعید میدانم خدا عاقبت ما را ختم به خیر کند اما با هم دعا کنیم.
سلام…آخه من نمی دونم شما حرف می زنید و از یه چیز انتقاد می کنید مثلا چیکار می خواید بکنید ؟…اگر فریاد شما در مورد اقای صدر می خواست بجایی برسه تا الآن نرسیده بود ؟…جز اینه که فقط اینجا رو پاتوق سبزنماها درست کردید ؟
بعضی اوقات من فکر می کنم شما فرق ۱و ۵ رو هم نمی فهمید … خیلی از مشکلات با فریاد زدن حل نمیشه ….میشه ؟ ….می تونید؟…اگه می تونید برید دروازه های غزه رو باز کنید .
مساله ی امام موسی صدر و کتمان حقیقت عظیم او چیز جدیدی نیست ریشه در اول انقلاب و حتی قبل از آن دارد
تمامیت خواهان و مستبدان وتنگ نظران که بعد از انقلاب به بهانه ی خط امام و حاکمیت امام به قدرت رسیدند از روز اول با فکر و منش او مخالف بوده و هستند. برای اطلاع بیشتر میتوانید به رنج نامه ای که شهید چمران نوشته مراجعه کنید(یکی از دوستان زحمت کشیدند و این مطلب را با عنوان”خدایا وطنم کجاست”در قسمت یار صدر قرار دادند که از همین جا دستشان را می بوسم) آنجا بیابید که خوشحال ترین افراد از در بند بودن موسی صدر مسوولین ما هستند. چون در فروغ او افکار آنان سوسویی شبهه ناک و ظلمانی بیشتر نخواهد بود
تمام مشکلات سیاسی- فرهنگی امروز ما از ناپدید شدن و مظلوم شدن فکر و راه امام موسی صدر می باشد همان راهی که به طرق گوناگون توسط طالقانی بازرگان شریعتی چمران میرزای نائینی و سید محمد خاتمی بیان و تبیین شده است
سخن زیاد و مجال کم است….
وقتی که حکومت دست نا اهلان بیفتد و تثلیث زر و زور تزویر به یکدیگر پیوند بخورند نه تنها دیگر یادی از امام و الامام اکبر و دکتر شریعتی و بازرگان نمی شود بلکه با دشمنان آنان نیز دست دوستی داده و آنان را در آغوش می گیرند
اون شعر اولیم رو که اجازه ش رو ندادید ولی فکر کنم این یکی دیگه مشکل نداشته باشد
در راه باریکی که از آن می گذشتیم!
تاریکی بی دانشی بیداد می کرد!
ایمان به انسان شبچراغ راه من بود!
شمشیر دست اهریمن بود!
تنها سلاح من در این میدان سخن بود!(فریدن مشیری)
برای علی گلصباحی،که احتمالا از این همه فریاد ما خسته شده:
علی آقا فریاد ما گرچه شما رو ناراحت کرده اما هنوز برای خودمون نشونه ی زنده بودنه.ما تا وقتی که مظلومیت اماممونو فریاد میزنیم زنده ایم.پس لطفا مرگ ما رو نخواه.
فریاد ما تا الان به گوش همه ی مسئولان رسیده اما اراده ای جدی برای پیگیری سرنوشت ایشون از طرف هیچ کدوم مشاهده نشده.ولی این وظیفه رو از گردن ما ساقط نمیکنه.
بقیه ی بچه ها رو نمیدونم ولی برای من مهم تر از آزادی جسم رنجورشون از زندان قذافی دیوانه،شناخته شدن افکار امام بین مردمه.و باید بگم در این مورد یاران صدر خیلی موفق عمل کردند.وان شاءالله موفق تر هم میشند.
“جز اینه که فقط اینجا رو پاتوق سبزنماها درست کردید ؟” متاسفانه منظورتونو از این جمله و جملات بعدی نمیفهمم.
“اگه می تونید برید دروازه های غزه رو باز کنید ” علی آقا عزیز شاید تفاوت ما در همین جمله باشه.ما معتقدیم دروازه های غزه بدون امامش و پیروی از اصولش امکان پذیر نیست.
من نمیفهمم تا کی مسئولان میخوان خودشونو گول بزنند؟
سلام قول من رب رحیم
ضمن سپاس صمیمانه بابت این بیانیه ی بجا؛ افتخار میکنم که جزء موافقانش باشم
بسیار ممنون
فریاد که هیچ، اگه بر سر این حضرات پتک گران هم کوبیده شود از خواب بیدار نخواهند شد. چون کسی را که خوابیده است میتوان بیدار کرد، نه کسی که خود را به خواب زده است.